Mocca (AI Mukha) is de haven aan de Rode Zee die zijn naam heeft gegeven aan een geurig kopje koffie.

De geschiedenis verhaalt dat de vijftiende eeuwse kluizenaar Omar al Shadhili uit Mocca werd verbannen. Hij vluchtte met zijn volgelingen de bergen in en overleefde op een dieet van koffiebessen. Hij genas er zelfs zieken mee en mocht op hun voorspraak terugkeren naar Mocca. De populariteit van koffie was gevestigd. Hoewel in 1511 nog verboden in Mekka, verbreidde de koffie zich snel.

Een verslag van een reis naar Arabie spreekt van een drank 'die sij veel agten, "chaube" genaamd, die schier so swart is als inkt, en in de gebreekene van de maag zeer gezond en dienstig is,' De Nederlanders die voor de VOC Mocca aandeden waren overigens meer geinteresseerd in zijde, suiker en specerijen waarvan zij de waarde beter begrepen. Pas in 1661 kwam de eerste 'Moccase caeuwe' naar Amsterdam maar twintig jaar later waren er al drukbe zochte koffiehuizen in de stad.

De concurrentie in de handel was echter groot en Jemen was voortdurend in oorlog. Holland zag al snel meer heil in koffieteelt in de eigen koloniale gebieden, smokkelde de planten iIIegaal Jemen uit en niet lang daarna verving 'Javaansche coffy' de geurige Mocca. Er werd steeds minder koffie verhandeld in Mocca. In onze eeuw komt de verbouw van qat sterk op en verdringt de koffie voor een deel van de akkers.

Bron: "Landenreeks" - "Jemen" door Ruud Hoff