De economische basis is landbouw, die nog altijd in hoge mate wordt bedreven om in de eigen behoeften te voorzien. Net als in het westelijke hoogland valt er ook in de wadigebieden in het zuiden genoeg regen voor de teelt van groenten, graan, fruit, tabak en katoen. Naast landbouw wordt er ook veeteelt bedreven en in de kustgebieden extensieve visserij, ook voor de export.

Van de arbeiders die in de olie exporterende landen aan de Golf werken, komen er veel uit Jemen. Hun geldzendingen naar hun vaderland zijn essentieel voor de economie van het land.

De economische bloeiperiode van Jemen begon in de 13e eeuw onder de Turkse dynastie der Rasoeliden (1228-1455). Door zijn rol als tussenpersoon in de handel tussen het Middellandse Zeegebied en India beleefde het land een enorme economische opgang. De neergang van Jemen begon met het einde van de heerschappij der Rasoeliden en werd begezeld door de ontdekking van de zeeroute naar India in de 16e eeuw door de Portugezen. Pas na de opening van het Suezkanaal in de 19e eeuw was er van de zijde van de grootmachten, met name Groot-Brittannie, hernieuwde belangstelling voor Jemen.

In de buurt van Masila zijn olievoorraden ontdekt, maar die zijn niet erg groot en naar verwachting al in 2016 uitgeput. Ze worden gebruikt door de VS, Zuid-Korea en Frankrijk.