De kromme dolk die bijna elke volwassen jemeniet draagt, is niet zozeer een wapen als wel een statussymbool. Uit afbeeldingen blijkt dat al in de Oudheid de mannen van het koninkrijk van Saba de djambia droegen.

De djambia bestaat in soorten en maten en zijn van allerlei decoraties voorzien. In vooraanstaande families zijn het dikwijls kostbare erfstukken. Het handvat is meestal het meest waardevolle onderdeel van de djambia. De naam djambia komt van janb, zijde, omdat de dolk door de sayyids en qadi's werd gedragen aan de rechterzijde van het Iichaam. Nu nog heeft de dolk voor deze groepen speciale kenmerken: hij heeft slechts een Iichte kromming en is van zilver. De joden, die zelf geen wapens mochten dragen, waren veelal de zilversmeden van jemen en de dolkschedes van hun hand zijn te herkennen aan het fijne filigrein; islamitische zilversmeden uit de Hadramaut graveerden inscripties uit de koran in het zilverwerk.

De gewone dolk is sterker gekromd (als een J) en wordt in een schede voorop in het midden gedragen. Deze dracht laat zien dat de bezitter een vrije krijgsman is die behoort tot een van de onafhankelijke stammen. Vroeger werd er voor deze heften van deze dolken ivoor gebruikt van de neushoorn uit Afrika, maar ook wel narwaltanden. Nu zijn koehoorns of zelfs wel geimporteerd plastic gewoon geworden en het stalen blad van het mes komt meestal uit Japan, wat de prijs ongeveer tien keer zo goedkoop maakt.

Bron: "Landenreeks" - "Jemen" door Ruud Hoff